Ajanınızın ne yaptığını gösteren Mac terminali
Claude Code ve Codex, yanından akıp giden metin yerine modelini, çaba düzeyini, izin modunu ve geçmiş oturumlarını menü olarak gösteren bir çubuk alır. Her ayar, açabileceğiniz bir dosyadır. Ücretsiz, hesapsız, telemetrisiz, macOS'ta ve Linux'ta.
curl -fsSL https://vobuda.com/install.sh | sh - Sonsuza dek ücretsiz
- Hesap gerektirmez
- Telemetri yok
- Apple tarafından imzalandı
- 40 arayüz dili
- Asla hesap gerektirmez
- 25 terminal paleti
- Telemetri yok
- 70+ Cmd+K ile eylem
- Apple tarafından imzalı ve onaylı
- 227 renklendirilen dosya türü
- İş ve kurumsal kullanım için ücretsiz
- 12 izleme paneli türü
- Kurulum ve güncelleme için tek satır
- 2000+ yayından önce yapılan kontrol
- macOS 10.15+ ve Linux
Mac için en iyi terminalin artık yapması gereken
Terminaller ya hızlı ve yalın ya da rahat ve kapalıdır. İkisi de pencerede gün boyu gerçekte ne oturduğunu fark etmedi.
Yirmi yıl boyunca seçim basitti. Hızlı terminaller yapılandırmalarını size ait dosyalarda tutar ve kabukta durur. Rahat olanlar panel ve cila ekler, sonra bir hesap ister ve geçmişinizi başkasının sunucusuna koyar. Hangi yarısından vazgeçebileceğinizi siz seçerdiniz.
Sonra terminalde gün boyu oturan şey bir kabuk olmaktan çıktı. Artık bir ajan: Claude Code, Codex, yerel bir model. Ve bir terminal, bunun için yanlış bir kalıp. Bir ajanın modeli, çaba düzeyi, izin modu, oturum geçmişi ve durumu vardır; bunların hepsi akıp giden metin olarak gelir ve kaydığı an görünmez olur. Üç ajanınızdan hangisinin sizi beklediğini anlamak için üç ekran okumak zorunda kalırsınız.
Vobuda üçüncü yanıttır, üç karar ve onlardan çıkan her şey üzerine kurulu. Programın bildiği her şey okuyabileceğiniz bir dosyadır. Her eylemin, hangi yoldan ulaşırsanız ulaşın, tek bir adı var. Ajan pencerenin birinci sınıf vatandaşıdır. Bunların çevresinde insanların normalde üç program daha açtığı şeyi yapar, çünkü bir pencere bir bloğu tutmayı biliyorsa hepsini tutabilir.
Üç karar ve programın tamamı bunlardan doğuyor
{ "theme": "tokyo-night", "look": "soft", "term": { "font": "JetBrains Mono", "fontSize": 13 }, "window": { "opacity": 0.96, "quakeKey": "cmd+`", "restoreSession": true }, "signals": { "done": { "sound": "Glass" }, "notice": true }} // Save the file. The window redraws. Nothing asks for a restart.{ "name": "Tokyo Night", "light": false, "app.bg": "#21222e", "app.fg": "#c0caf5", "app.accent": "#8db0ff", "term.bg": "#1a1b26", "term.fg": "#c0caf5", "term.cursor": "#7aa2f7", "term.black": "#15161e", "term.red": "#f7768e", "term.green": "#9ece6a", "term.yellow": "#e0af68", "term.blue": "#7aa2f7", "term.magenta": "#bb9af7"} // An excerpt. The whole file has all sixteen terminal colours, the selection and the tab strip.{ "cmd+k": "app.commands", "cmd+d": "block.split", "cmd+shift+d": "block.split-down", "cmd+shift+v": "voice.dictate", "cmd+shift+r": "voice.read", "cmd+shift+2": "block.to-tab:2"} // The macOS menu bar is built from this same file.{ "name": "Essentials only", "panels": [ { "kind": "cpu", "title": "PROCESSOR" }, { "kind": "mem", "title": "MEMORY" }, { "kind": "procs", "title": "PROCESSES", "rows": 10 } ]}Bunlar gerçek klasördeki gerçek dosyalar. Birini açın, bir satırı değiştirin, kaydedin; pencere çalışırken yeniden çizilir.
Her ayar bir dosyadır
Veritabanı yok, hesap yok, gizli durum yok. ~/.config/vobuda okunabilir JSON tutar, program çalışırken izlenir: dosyayı kaydedin, pencere yeniden çizilir. Temalar, görünümler, monitör skinleri, dock düğmeleri, ajan açıklamaları, kısayollar, projeler. Ayar klasörünüz bir git deposu olabilir, tek arşiv olarak kaydedilir ve başka bir Mac'e geri yüklenir.
Bir eyleme beş yol
Bir düğme, bir tuş, macOS menü çubuğu, Cmd+K ve komut satırı, hepsi tek bir sözlükte aynı eylemi adlandırır. Beş ayrı uygulama değil, bir tane. Bir ajanın vobuda do block.split-down ile pencerenizi yeniden düzenleyebilmesinin ve tam olarak ne yaptığını okuyabilmenizin nedeni budur; arayüz testlerinin tüm programı kendi komut satırı üzerinden yürütmesinin nedeni de budur.
Ajan kendini tanımlar
Oturumlar ajanın kendi dosyalarından gelir. Modeller onun kendi kurulumundan, Codex'te ise kendi seçicisinden gelir. Çaba düzeyi kullanılan modelden gelir. Claude Code'un izin modu ekranından okunur ve kendi tuşuna basılarak değiştirilir. Buradaki hiçbir şey başkasının modellerinin bizim listemiz değildir, çünkü böyle bir liste yeni bir model çıktığı gün bayatlar.
Vibe coding, kontroller elinizin altında
Gününüzü işi bir ajana devredip geri geleni okuyarak geçiriyorsanız, değişen kısım burası.
-
Claude Code'un slash komutları, menü olarak
Yerleşik komutları, aralarında /compact, /clear, /model, /effort, /cost, /context, /resume, /rewind, /memory, /agents, /mcp ve /status, her biri ne yaptığıyla birlikte, sizin dilinizde listelenir. Ajan kendi menülerini ok tuşlarıyla çizer, oraya fare hiç ulaşamaz. Bunlar, çalışan ajanın üzerine bizim çizdiğimiz sıradan açılır listelerdir.
-
Bu klasörde gerçekten var olan her beceri
Nereden geldiğine göre gruplanır ve sayılır: sizin kendi becerileriniz, ekibinizinkiler, bir eklentinin getirdiği her ne ise. Altı kaynaktan altmış beceri, ezberlemeniz gereken bir isim değil, göz gezdirebileceğiniz bir listedir. Claude Code'un becerileri ~/.claude/skills ve projenin içindeki eşleşen klasörden gelir.
-
Geçmiş oturumlar, ilk satırlarıyla
Ajanın kendi dosyalarından, her birinin çalıştığı zamanla birlikte okunur. Yeni bir tanesini başlatır, devam et son olanı alır ve daha eski herhangi biri ilk cümlesiyle açılır; bir insanın bir konuşmayı gerçekten hatırlama biçimi de zaten budur.
-
Hesabınızın kullanabildiği modeller
Bir milyon token bağlamlı Opus, Claude Code'un hesabınızın kullanabildiğini en son duyduğu modeller, ardından Sonnet ve Haiku, her biri desteklediği çaba düzeyleriyle. İki düğme de «model» kelimesini değil değeri taşır, çünkü ajanın kendi durum satırından okunur ve bizim bir kanaatimiz, ajanın içinde değiştirdiğiniz anda bayatlardı.
-
Sormadan yapabilecekleri
Claude Code'un modları: kendi karar versin, düzenlemeleri kabul etsin, her adımdan önce sorsun, yalnızca planlasın. Kendi ekranından okunur ve kendi tuşuna gerektiği kadar basılarak değiştirilir; gerçekle sessizce çelişebilecek bir ayarımız olmak yerine.
Yapabildiği her şey, tek bir listede
Bu kadar çok eylem olunca, bir programın çoğu pratikte gizlidir. Cmd+K, «bunu yap» değil «ne yapabilir» sorusuna yanıt veren yoldur.
-
Tuşların yerini almak yerine onları öğretir
Her satır kendi kısayolunu gösterir. Aynı eylem için listeye iki kez başvuran biri, üçüncü seferde tuşu öğrenmiş olur.
-
Beşinci bir sözlük değildir
Her satır, tıpkı bir düğme, bir tuş, menü çubuğu ve komut satırının yaptığı gibi bir eylemi adıyla çalıştırır. Bir kontrol, çizdiği tabloyu çekirdeğin listesiyle her iki yönde de karşılaştırır: var olup orada sunulmayan bir eylem, derlemeyi başarısız kılar.
-
Testleri de aynı küme yürütür
Arayüz testleri, tüm programı özel bir kanca üzerinden değil, o sözlük üzerinden çalıştırır. Komut satırına güvenilebilmesinin ve bir ajanın pencerenizi yeniden düzenleyip tam olarak ne yaptığını okuyabilmenizin nedeni budur.
Aynı isimler pencere olmadan da çalışır
Her eylemin bir adı vardır ve arayüzün tamamı bu addır. Bir tuş, bir düğme, menü çubuğu, komut listesi ve komut satırı aynı sözlüğe ulaşır; bu yüzden elle yapabileceğiniz her şey yazıya dökülebilir.
-
Port yok, yapılandırılacak bir şey yok
Komut satırı ayar klasörüne küçük bir dosya bırakır ve pencere onu alır. Açılacak bir port yok ve ilk komut çalışmadan önce yapılandırılacak bir şey yok.
-
Bir ajanın onu yönetebilmesinin nedeni de bu
Bir blokta çalışan Claude Code, pencerenizi bölebilir, temayı değiştirebilir, kendi yanında bir dosya açabilir ve sizin yazacağınız aynı isimleri kullanarak ne yaptığını söyleyebilir. Ayrıcalıklı bir kancaya ihtiyaç duymaz, çünkü öyle bir şey yoktur.
-
Ve pencerenin soruları cevaplayabilmesinin nedeni de bu
Herhangi bir vobuda bloğunda yazılınca
vobuda state, gerçekte neyin açık olduğunu JSON olarak yazdırır: sekmeler, içlerindeki bloklar ve her birinde neyin çalıştığı, ve tema. Sabah yerleşiminizi geri getirmek isteyen bir betik bunu okur ve yeniden oynatır.
~/dev/vobuda❯vobuda state
{"tabs": [{ "title": "site", "blocks": [{ "agent": "claude", "cwd": "/Users/you/site" }] }], "theme": "tokyo-night", …}
~/dev/vobuda❯vobuda do block.split-down
# the same name the key presses and the menu bar item
~/dev/vobuda❯vobuda theme catppuccin-mocha
# the window redraws; the file it read is yours to edit
~/dev/vobuda❯vobuda where
/Users/you/.config/vobuda
~/dev/vobuda❯Siz bakmazken neler oluyor
Siz yokken
Bir ajan her durduğunda tek bir satır tutulur: hangi blok, ondan ne istendi, ne zaman bitirdi, ne kadar sürdü. Blok blok gruplanmış, en yeniler önde, görmediğiniz şeylerin kenarında bir işaretle. İstek ajanın kendi ekranından okunur ve okunamıyorsa boş bırakılır, çünkü bir kayıttaki tahmin bir boşluktan kötüdür. Pencere başına elli kayıt tutulur, bu yüzden «ben yokken» ifadesi «ben uyurken»i de kapsar.
Bir kullanım limiti ve uyumak isteyen bir Mac
Claude Code bir kullanım limitinde durup kendiliğinden beklemeye başlamadığında, çubuk limit için Claude Code'un kendi menüsünü açan tek bir düğme sunar; orada beklemek ve devam etmek sizin seçiminizdir. Vobuda kendi adına hiçbir şey göndermez. Ayrıca Mac'i seçtiğiniz bir süre boyunca, yarım saatten on iki saate kadar, ayarlardan ya da tek bir eylemle uyanık tutabilirsiniz; sekme şeridindeki bir rozet tutmayı gösterir ve bırakmanıza izin verir.
Üzerine hareket edebileceğiniz sinyaller
İşi biten veya izin bekleyen bir ajan, sekmesinde bir rozeti yanıp söndürür, seçtiğiniz bir sesi çalar ve Vobuda öndeki pencere değilse bir sistem bildirimi gönderir. Bu, imlecin rozetin üzerinden geçmesiyle değil, penceredeki ilk hareketinizle, bir tıklama, bir tuş veya bir kaydırmayla temizlenir.
Üzerine bir ekran görüntüsü bırakın
Finder'dan bir dosyayı bir bloğun üzerine sürükleyin, yolu orada tırnak içinde ve çalışmaya hazır şekilde yazılır. Bir ekran görüntüsünü veya herhangi bir görseli ajanın çalıştığı bloğun üzerine bırakın, ajan resmi alır; Claude Code ve Codex'in bir görseli tam olarak böyle almasını istediği şekilde. Ekranın köşesindeki küçük resimden doğrudan sürükleyin; önce hiçbir şeyi kaydetmenize gerek yok.
Aynı pencerede bir sistem monitörü
On iki tür panel ve hangilerini gördüğünüz, birinin bir kez tasarladığı bir ekran değil, bir dosyadır.
-
Sayılar kendileri hakkında dürüst
Sistemin ölçmek yerine tahmin ettiği bir değer, bir tilde ile çizilir ve bulunmayan bir donanım, sıfır yerine boş bir değer verir. Ayrı bir GPU'su olmayan bir makinede, yüzde sıfır gösteren bir GPU paneli görmezsiniz.
-
Her ikisi de kopyala düğmesiyle iki adres
Panel önce internetin gördüğü adresi, altında ise bu makinenin kendi ağındaki adresi adlandırır. Yalnızca panel ekrandayken sorar, yaklaşık on dakikada bir, ya da henüz adres bilinmiyorsa otuz saniyede bir, ve istek makine hakkında hiçbir şey taşımaz.
-
Sürükleyerek düzenlenir
Monitörün panelleri, dock'un düğmeleri ve ajan çubuğunun parçaları, aynı hareketle alınıp gitmeleri gereken yere konur; bir satır ise solundaki tutamaçtan alınır, böylece bir sürükleme asla seçmek istediğiniz bir kelimeyi çalmaz.
Makinenizden neler çıkıyor
Neredeyse hiçbir şey; bunların her biri bir politikanın içine gömülmek yerine açıkça adlandırılmayı hak ediyor.
| Ne | Nereye gidiyor |
|---|---|
| Konuşmanız | Sistemin kendi çerçevesiyle makinede tanınır; cihaz üzerinde tanıma tercih değil, zorunluluktur. Ağ bağlantısı gerektirecek bir dil, yerel olarak nasıl kurulacağına dair talimatlarla birlikte reddedilir. |
| Dosyalarınız, ayarlarınız ve geçmişiniz | Makinede kalır. Hesap yok ve bize ait senkronizasyon yok. Ayrılan tek kopya, bir Mac'in iCloud Drive'da tuttuğu ayar kopyasıdır, varsayılan olarak açık, Apple üzerinden, kapatmak için tek bir anahtarla. |
| Hatalar | Oluştukları yerde kaydedilir, yazılmadan önce temizlenir ve siz açmadıkça hiçbir yere gönderilmez. O zaman en fazla günde bir kez, alıcımıza, bu makine için rastgele bir numarayla ve adıyla asla değil. |
| Günde bir kez | vobuda'nın daha yeni bir sürümü olup olmadığı, vobuda.com ya da GitHub'dan; Claude Code ve Codex'inkinin olup olmadığı, npm'den; ve eklenti kataloğu. |
| Adres paneli | Ekranda olduğu sürece, internetin hangi adresi gördüğünü soran yaklaşık on dakikada bir istek. |
Son ikisi sizin ya da makine hakkında hiçbir şey taşımaz. Claude Code'lu bir Mac'te bir ajan çubuğu ekrandayken beş dakikada bir yapılan bir istek daha, Claude Code'un Anahtar Zinciri'nizde tuttuğu oturum açmayla Anthropic'ten hesabınızın limitlerini sorar; token yalnızca Anthropic'e gider. Analitik ve kullanım raporu yok, kapatabileceğiniz bir ayar olarak değil, var olmayan bir kod olarak. Gizlilik sayfası her isteği listeler.
Her ayarı bir dosyada tutan bir Mac terminali
Yerleşik temalar ikili dosyanın içinde yaşar ve ayarlar klasörü bunların üzerine yazar; böylece bir güncelleme, düzenlediğiniz hiçbir şeyin üzerine yazmadan yeni renkler getirir. Yirmi beş terminal paleti gelir, bunlardan ikisi renk körlüğü için tasarlanmıştır ve yayınlanmadan önce üç türünü simüle eden bir testle kontrol edilir. Tema seçici, seçtiğiniz temanın kontrastını ve renklerinin renk körü bir okuyucu için ne kadar ayırt edilebilir olduğunu belirtir, çünkü okunamayan bir tema, tema değildir.
Yirmi dokuz pencere görünümü, pencerenin renklerini değil şeklini belirler: köşeler, gölgeler, panel renkleri, saydamlık ve dock'un hiç çizilip çizilmeyeceği. Kullanılan görünüm hangisiyse ondan, bir düğmeyle kendi görünümünüzü yapın; o da görünümler klasörünüzde diğerleri gibi bir dosya haline gelir. Bir görünümün boyadığı her şeyi, bir sonraki görünüm geri verir, çünkü çıkaramayacağınız bir renk, kimsenin koyabilmemesi gereken bir renktir.
Hiçbir şey yeniden başlatma istemez. Asla. Ayarlar klasörü izlenir ve artık buna çekirdeğin sahip olduğu iki şey, macOS menü çubuğu ve açılır pencerenin genel tuşu da dahildir. Bir kontrol, ayarlar ekranındaki her ipucunu okur ve "yeniden başlat" kelimesinde derlemeyi başarısız kılar.
Bir dosya, kabuğun yanında açılır
Çıktıda bir yol belirir, iki satırın değişmesi gerekir ve şimdiye kadar bu, bir editöre gidip kabuğun bağlamını kaybetmiş şekilde geri dönmek anlamına geliyordu.
-
Kaydetmek bilinçli bir eylemdir
Cmd+S'ye kadar hiçbir şey yazılmaz. Yazarken yazan bir editör, bir notlar uygulamasında iyi bir şeydir ama çalışan bir kabuğun yanında kötü bir şeydir.
-
Reddedişler, yazma kadar önemlidir
Açıldığından beri diskte değişmiş bir dosyanın üzerine yazılmaz. Bir ikili dosya, bozuk metin olarak gösterilmez. Bir klasör hiç açılmaz ve düzenlenmiş bir dosyayı kapatmak size sorar.
-
Bir dosya bulmak
Bulunduğunuz klasörün altında ada göre arayın; her sonuç hangi iki klasörde oturduğunu söyler, çünkü tek başına bir ad iki index.ts'yi birbirinden ayıramaz. node_modules, .git ve benzerlerini atlar, iki harfin altında hiçbir şey yapmaz.
Gerçekten okuyabileceğiniz renk
Yirmi beş palet, yirmi dokuz pencere görünümü ve ikisi hakkında da doğruyu söyleyen bir seçici.
-
Renk körlüğü için tasarlanmış iki palet
Yayınlanmadan önce üç türünü simüle eden bir testle kontrol edilir. Okunamayan bir tema, tema değildir.
-
Kendi yaptığınız bir görünüm
Kullanılan görünüm hangisiyse ondan başlayın, renklerini bölümün kendisinde düzenleyin; o da görünümler klasörünüzde diğerleri gibi bir dosya haline gelir. Bir görünümün boyadığı her şeyi, bir sonraki görünüm geri verir.
-
Hiçbir şey yeniden başlatma istemez
Asla. Ayarlar klasörü izlenir; buna çekirdeğin sahip olduğu macOS menü çubuğu ve açılır pencerenin genel tuşu da dahildir. Bir kontrol, ayarlar ekranındaki her ipucunu okur ve "yeniden başlat" kelimesinde derlemeyi başarısız kılar.
Bir pencerenin tutması gereken diğer her şey
Bir blok bir bloktur. Pencere birini tutmayı biliyorsa, hepsini tutar. Herkese ait olmak için fazla büyük olan şey, vobuda'nın kendi kataloğundan bir eklenti olarak gelir, tek basışla bütün olarak kurulur ve kaldırılır: Design, canlı bir sayfayı gösterip neyin değişeceğini söylemek için, ve Director, toplantı yapan, işin gerektirdiği ajanları işe alan ve sonucu size teslim eden bir yönetici.
Kabuğun yanında açık bir dosya
227 dosya türü için terminalin kendi temasından alınan renklendirme; böylece açık bir dosya, adını veren kabuğun yanında ait olduğu gibi görünür. Tüm proje genelinde arama, adının bir kısmını yazarak açılan bir dosya, birden fazla imleç. Cmd+S'ye kadar hiçbir şey yazılmaz, altınızda diskte değişmiş bir dosyanın üzerine yazılmaz ve bir ikili dosya, gürültü olarak gösterilmek yerine reddedilir.
Yapabildiği her şey, tek bir listede
Cmd+K her eylemi yazabileceğiniz bir liste olarak açar. Harfler sırayla eşleşir, bu yüzden «spld» «Split down»ı bulur ve her satır kendi kısayolunu gösterir, tuşlar böyle öğrenilir. Bir kontrol bu listeyi çekirdeğin sözlüğüne iki yönde de bağlar: var olup orada sunulmayan bir eylem derlemeyi bozar.
Bir quake penceresi
Bir genel tuş belirleyin ve terminal ekranın üstünden iner; aynı tuş onu gizler ve odağı çağırdığınız yere geri verir. Siz seçene kadar hiçbir tuş belirlenmez.
Bir blok olarak web sayfası
Bir sayfa, kendi adres çubuğu, yer imleri ve ana sayfasıyla, diğer her şey gibi düzende açılır ve oturumla birlikte geri gelir. Bir ajanın tarayıcısının nerede açılacağına siz karar verirsiniz.
Cevabı sesli dinleyin
Mac'te Cmd+Shift+R ajanın son cevabını sistemin kendi seslerinden biriyle yüksek sesle okur. Okunan cevaptır, ekran değil: süslemeler, dönen gösterge ve ipucu çubuğu atlanır, bir yol dosya adına dönüşür ve okuma cevabı üreten komutta durur.
Projeler
Bir proje, kendi sekmeleri, kendi klasörü, kendi teması ve kendi dock'u olan bir penceredir; workspaces klasöründe bir dosya olarak tutulur ve ayarlardan, menüden ya da komut satırından açılır.
Kısaca
- Platform
- macOS 10.15 ve daha yenisi, Apple silicon için ayrı, Intel için ayrı birer paket, doğru olanı kurulum satırı seçer; Intel/AMD ve ARM için .deb ya da AppImage olarak Linux
- Fiyat
- Ücretsiz, hem kişisel hem ticari kullanım için
- Hesap
- Yok
- Üzerine kurulu
- Rust, Tauri 2, React 19, xterm.js, varsayılan olarak metin olarak çizilir, GPU render'ı isteğe bağlı
- Ayarlar
- ~/.config/vobuda içinde okunabilir JSON, sıcak yüklenir, her ayarda arama olan on bölümde
- Arayüz
- Sağdan sola dahil 40 dil, her birinde bir kılavuzla
- Temalar
- 25 terminal paleti, 29 pencere görünümü, kendi monitör skinleriniz
- Kurulum
- Mac'te tek satır, yeni bir Mac'te parolasız; Linux'ta bir .deb ya da AppImage
- İmza
- Apple Developer ID, onaylanmış (notarised) ve zımbalanmış
- Kaynak kod
- Yayınlanmadı. Lisansa bakın
İnsanların kurmadan önce sorduğu sorular
Vobuda ücretsiz mi?
Evet, hem kişisel hem ticari kullanım için. Deneme sürümü, ücretli katman veya oluşturulacak bir hesap yoktur. Lisansın izin vermediği şey, programı elden ele geçirmektir: bir kopyasını dağıtmak, satmak, bir hizmet olarak sunmak veya parçalarına ayırmak.
Vobuda açık kaynak mı?
Hayır. Ücretsiz ve kapalı kaynaktır: dağıtılan şey derlenmiş sürümdür, kaynak kod yayınlanmaz. Herkese açık depo; README, değişiklik günlüğü, lisans ve bu sayfadaki görselleri içerir.
macOS onu açtığımda beni uyarır mı?
Hayır. Derleme bir Apple Developer ID ile imzalanmış ve onaylanmıştır (notarised), yükleyici de zımbalanmıştır; bu yüzden onu daha önce hiç görmemiş bir Mac, tek kelime etmeden açar. Önceki sürümler kendi sertifikamızla imzalanmıştı ve uyarı veriyordu; bu durum 0.1.1'de sona erdi.
Intel Mac'lerde çalışır mı?
Evet. Apple silicon için bir paket, Intel için bir paket vardır, kurulum satırı doğru olanı kendisi seçer ve minimum gereksinim macOS 10.15'tir.
Kullanmak için Claude Code veya Codex'e ihtiyacım var mı?
Hayır. Önce bir terminaldir: ilk çalıştırmada iki kısa sorudan sonra tek bir kabuk bloğuyla açılır, başka hiçbir şeyle değil. Ajan çubuğu yalnızca bir blokta bir ajan çalışırken görünür ve daha önce asla.
Claude Code ile en iyi hangi terminal çalışır?
Asıl soru, bir terminalin bir ajanın durumuyla ne yaptığıdır. Vobuda, Claude Code'un kendi oturumlarını, becerilerini, modellerini, çaba düzeylerini ve izin modunu okur ve bunları bloğun üzerindeki bir çubuğa yerleştirir; böylece hiçbirinin yazılması veya hatırlanması gerekmez. Hiçbir şey vekil sunucu üzerinden geçmez ve hiçbir şey yeniden uygulanmaz: altında sizin becerileriniz, hafızanız ve izinlerinizle gerçek Claude Code çalışır.
Linux veya Windows sürümü var mı?
Linux'ta evet. İndirme sayfasında Intel/AMD ve ARM makineleri için bir .deb ve bir AppImage var; Ubuntu 22.04+, Debian 12+, Fedora 36+ ve openSUSE Leap 15.6+ için. Dikte ve sesli okuma yalnızca macOS'ta. Windows derlemesi yok ve bunun için verebileceğimiz bir tarih yok.
Ağ üzerinden ne gönderir?
Günde bir kez vobuda, Claude Code ve Codex'in daha yeni sürümleri olup olmadığını sorar ve eklenti kataloğunu getirir. Adres paneli ekrandayken internetin hangi adresi gördüğünü sorar. Claude Code'lu bir Mac'te, bir ajan çubuğu ekrandayken beş dakikada bir, Claude Code'un kendi oturum açmasıyla Anthropic'ten hesabınızın limitlerini sorar. Arıza raporları yalnızca siz açarsanız gider. Analitik ve kullanım raporu yok ve gizlilik sayfası her isteği listeler.
Tek satır kurar, aynı satır günceller
Hesap yok, giriş yok, çalışmadan önce yapılandırılacak hiçbir şey yok. Ya da imzalı paketi alıp çift tıklayın.
curl -fsSL https://vobuda.com/install.sh | sh