Claude Code, kaydırma geçmişi yerine bir kontrol çubuğuyla
Gerçek Claude Code, kendi becerileriniz, hafızanız ve izinlerinizle pencerenin bir bloğunda çalışır. Üstünde, kendisi hakkında bildiği her şey, farenin kullanabileceği menüler halinde çizilir.
Claude Code masaüstü uygulaması neden yanlış bir fikir, peki yerine ne yapılmalı
Birkaç haftada bir biri bir Claude Code masaüstü uygulaması başlatıyor: kendi istemcisi, kendi oturum deposu ve kendi model listesi olan bir sohbet penceresi. Bir ay boyunca çalışıyor. Sonra Anthropic bir model yayınlıyor, bir bayrağı değiştiriyor, oturumların tutulduğu yeri taşıyor ve uygulama, tam da aynı diskte duran bir program hakkında kendinden emin bir şekilde yanılıyor.
Vobuda diğer yolu tutar: ajanı yeniden uygulamamak, ona bağlanmak. Çubuğun altında sizin kurduğunuz gerçek claude ikilisi çalışır; becerileriniz, belleğiniz, MCP sunucularınız ve izinlerinizle. Hiçbir şey proxy'lenmez. Hiçbir şey yeniden uygulanmaz. Bizim eklediğimiz, bir terminalin yapamadığı kısımdır: ajanın durumunu kendi dosyalarından ve ekranından okumak ve farenin erişebileceği yere koymak.
Bu, eskiyen bir Claude Code arayüzüyle eskiyemeyen arasındaki farktır. Yarın çıkan bir model, Claude Code ondan haberdar olur olmaz menüde görünür ve burada hiçbir şeyin değişmesi gerekmez.
Çubuktaki her şey altındaki ajandan gelir
-
Claude Code slash komutları, menü olarak
Yerleşik komutları, aralarında /compact, /clear, /model, /effort, /cost, /context, /resume, /rewind, /memory, /agents, /mcp ve /status, her biri ne yaptığıyla birlikte, sizin dilinizde listelenir. Ajan kendi menülerini ok tuşlarıyla çizer, oraya fare hiç ulaşamaz.
-
Claude Code becerileri, gruplanmış ve sayılmış
Bu klasörün gerçekten sahip olduğu her beceri, nereden geldiğine göre gruplanır: ~/.claude/skills'ten kendinizinkiler, projenin içindeki karşılık gelen klasörden gelenler, ekibinizinkiler, bir eklentinin getirdikleri. Altı kaynaktan altmış beceri, ezberlemeniz gereken bir isim yerine göz atabileceğiniz bir listedir.
-
Oturumlar, ilk satırlarına göre
~/.claude/projects'ten, her birinin çalıştığı zamanla birlikte okunur. Yeni, bir tane başlatır; devam et, Claude Code'un kendi --continue komutunu gönderir; daha eski bir oturum ise --resume ve kendi kimliğiyle açılır. Bir konuşmayı ilk cümlesine göre seçersiniz, çünkü insanlar bir konuşmayı gerçekte böyle hatırlar.
-
Model ve yanındaki çaba
Claude Code'un model listesi kendi dosyasından gelir, ki bu dürüst kaynaktır, hesabınızın adlandırdığı limitlerle karşılaştırılmıştır: önce bir milyon token bağlamlı Opus, en sonda Sonnet ve Haiku. Düğme «model» kelimesini değil değeri taşır: Opus 5.5, yüksek çaba düzeyiyle, ajanın kendi durum satırından okunmuş. Ekran henüz bir şey söylemeden önce ise düğme, Claude Code'un kendi settings.json dosyasına göre neyle başlayacağını gösterir.
-
Plan modu ve diğer erişim modları
Claude Code'un modları: kendi karar versin, düzenlemeleri kabul etsin, her adımdan önce sorsun, yalnızca planlasın. Kendi ekranından okunur ve kendi tuşuna gerektiği kadar basılarak değiştirilir; ajanın gerçekte yaptığıyla sessizce çelişebilecek bir ayarımızla değil.
Üç ajan ve hangisinin beklediğini bilmek
Bir rozet bir şeyin olduğunu söyler. Ne olduğunu söylemez ve siz baktığınızda ekran çoktan onu geçip kaymıştır.
Siz yokken
Bir ajan çalışır durumdan bekler duruma her geçtiğinde, pencere tek bir satır tutar: hangi blok, hangi ajan, ne istendi, ne zaman durdu, ne kadar sürdü. Ajan paneli bunları bloğa göre gruplandırılmış, en yeni en üstte olacak şekilde gösterir; henüz görmediklerinizin sol kenarında bir vurgu bulunur. Bir satıra basmak sizi o bloğa götürür.
Tahmin yerine bir boşluk
İstek, ajanın kendi ekranından, giriş satırının şekline bakılarak okunur, içindeki bir kelimeye asla bakılmaz; çünkü ajanın arayüz öğeleri her sürümde değişir. Okunamadığında satır zamanı ve süreyi tutar, isteği boş bırakır. Hiçbir şey istenmeden geçen beş saniyeden kısa bir an tutulmaz: bu, ajanın bir tuş vuruşu üzerine düşünmesidir ve bunları kaydetmek önemli olan üç satırı gömer.
Kullanım limiti geldiğinde
Claude Code bir kullanım limitini kendisi bekleyip döndüğünde devam edebilir. Bu beklemeyi başlatmadıysa çubuk, limit için Claude Code'un kendi menüsünü açan tek bir düğme gösterir ve seçim sizindir. Vobuda kendi adına hiçbir şey göndermez. Siz yokken işin sürmesi gerekiyorsa, Mac'i seçtiğiniz bir süre boyunca, yarım saatten on iki saate kadar, Ayarlar, Ajanlar bölümünde uyanık tutun.
Siz harekete geçtiğinizde temizlenen sinyaller
vobuda öndeki pencere olmadığında sekmede bir rozet titrer, seçtiğiniz bir ses çalar ve bir sistem bildirimi gelir. Ön plandayken sessizdir: ekranda zaten görünen bir şey için bildirim, insanlara bildirimleri kapatmayı öğreten şeydir. Pencerede yaptığınız ilk hareket, bir tıklama, bir tuş ya da bir kaydırma, sinyali temizler.
İpin ucunu kaçırmadan vibe coding
İnsanların bugün bir ajanla gerçekte çalışma şekli bir döngü: tarif et, izle, düzelt, yeniden tarif et; hatta üç projede aynı anda üç döngü yürütülür. Döngünün kendisi sorun değil. Bozulan şey, etrafındaki kayıt tutma işi.
Her bloğun hangi modelde olduğunu kaybedersiniz, çünkü bir saat önce ajanın içinde birini değiştirdiniz ve pencere bunu hiç öğrenmedi. Üçünden hangisinin izin beklediğini kaybedersiniz, çünkü üç rozet de aynı görünür. Dün içinde olduğunuz oturumu kaybedersiniz, çünkü onu bulmak bir cümle yerine bir isim hatırlamak anlamına gelir. Ve ona vermeyi düşündüğünüz ekran görüntüsünü kaybedersiniz, çünkü bir dosyayı kaydedip yolunu yazmak, bir düşüncenin ortasında dört adımdır.
Bunların her biri, ajanın zaten bildiği ama terminalin zaten çöpe attığı bir durum parçasıdır. Onu geri okuyup göstermek, özelliğin tamamı budur. Ekran görüntüsünü ekranın köşesindeki küçük resimden doğrudan ajanın çalıştığı bloğa sürükleyin, ajan resmi alır: tıpkı bir dosya yolunun izlediği yoldan, ki Claude Code'un bir görseli teslim almak istediği yol tam olarak budur.
Neyin okunduğu ve nereden okunduğu
Bu listedeki hiçbir şey bizim sakladığımız bir değer değildir, slash komutlarının açıklamaları dışında. Her biri gösterildiği anda istenir.
| Çubukta | Nereden okunur |
|---|---|
| Geçmiş oturumlar | ~/.claude/projects'ten, her oturumun ilk satırı ve zamanıyla birlikte |
| Beceriler | ~/.claude/skills ve proje içindeki karşılık gelen klasör, kaynağa göre gruplanmış |
| Slash komutları | Claude Code'un yerleşik komutları, her birini biz sizin dilinizde açıklıyoruz |
| Model listesi | Claude Code'un kendi dosyası, sunucusunun söylediği gibi yazılmış, ve hesabınızın limitleri |
| Çaba seviyeleri | Kullanılan model |
| Geçerli model ve çaba | Ajanın kendi durum satırından; ekran henüz bir şey söylemeden önce yanıt olarak settings.json dosyasıyla |
| İzin modu | Claude Code'un kendi ekranı, kendi tuşuna basılarak değiştirilir |
| Devam et | Ajanın kendi bildirdiği bayrak: Claude Code için --continue, Codex için resume --last |
Bir ajan, agents.json içinde bir JSON tanımıdır ve süreci nasıl göründüğüne göre tanınır; bu yüzden bir tane eklemek hiç kod gerektirmez. Devam etme bayrağı bildirmeyen bir ajan bu düğmeyi almaz.
Bu kısım önce bir kusurdu. Pencere tek bir model listesi ve tek bir continue bayrağıyla gönderiliyordu; bunlar tek ajan varken yazılmış ve üç ajan olunca ortak kalmıştı, bu yüzden bir Codex bloğunu açmak Opus, Sonnet ve Haiku öneriyordu, continue'ya basmak da codex --continue gönderiyordu, Codex buna kullanım hatasıyla yanıt verir. Artık bir programdan okunan her şey o programa aittir ve yalnızca onun üzerinden istenir. Codex'in model listesi artık hiç bizim değil: menü Codex'in kendi seçicisini açar, gösterdiği satırları okur ve sizin seçtiğinizi basar, her modelin kendi düzeyleriyle.
vobuda'da Claude Code, ayrıntılı olarak
Bu bir Claude Code arayüzü mü yoksa bir sarmalayıcı mı?
İkisi de değil. Gerçek Claude Code bir terminal bloğunda çalışır ve vobuda, o kurulumun kendisi hakkında söylediklerinden yola çıkarak üzerine bir kontrol çubuğu çizer. Beceriler, hafıza, MCP sunucuları ve izinleriniz zaten sahip olduklarınızdır. Sizinle ajan arasında bizim bir istemcimiz bulunmaz.
Geçmiş Claude Code oturumlarını nasıl görürüm?
Çubuktaki oturumlar menüsü, ~/.claude/projects'ten okunan ilk satır ve zamana göre bunları listeler. Birini açmak, Claude Code'un kendi --resume komutunu o oturum kimliğiyle çalıştırır. Devam et, kendi --continue komutunu çalıştırır.
Claude Code modelini yazmadan değiştirebilir miyim?
Evet. Model düğmesi kullanılan modeli taşır ve Claude Code'un kendi dosyasının hesabınızın kullanabileceğini söylediği modelleri açar; önce bir milyon token bağlamlı Opus, sonra Sonnet ve Haiku. Yanındaki çaba düzeyi düğmesi düzeyi taşır ve kullanılan modelin desteklediğini sunar. İkisi de ajanın durum satırını okumaya devam eder, bu yüzden modeli ajanın içinde değiştirmek düğmeleri yalan söylemeye bırakmak yerine günceller.
Claude Code becerilerini gösterir mi?
Klasörün gerçekten sahip olduğu her beceriyi, nereden geldiğine göre gruplanmış ve sayılmış şekilde listeler; böylece bir isim hatırlamak yerine göz atabilirsiniz. Klasörleri okur; hiçbir şey kurmaz, yayımlamaz ya da barındırmaz.
Claude Code ve Codex'i aynı anda çalıştırabilir miyim?
Evet, aynı pencerenin iki bloğunda ya da iki sekmede; her birinin kendi ajanını okuyan kendi çubuğuyla. İkisinin pratikte nasıl farklılaştığını karşılaştırma sayfasında görebilirsiniz.
Peki yerel modeller?
Ollama üzerinden bir yerel model, agents.json içinde bir kayıttır ve hiç kod gerektirmez; bir ajanın JSON tanımı olmasının amacı da tam olarak budur.
vobuda konuşmalarımı görür mü?
Menüleri çizmek için diskinizdeki ajanın kendi dosyalarını okur ve konuşmalarınız bizim üzerimizden hiçbir yere gitmez. Claude hesabınız hakkında yaptığı tek istek kullanım limitleridir: bir çubuk ekrandayken beş dakikada bir, Claude Code'un Anahtar Zinciri'nizde tuttuğu oturum açmayla Anthropic'e sorar ve token yalnızca Anthropic'e gider. Bizde hesap yok ve arada bizim sunucumuz yok.
Zaten çalıştırdığınız ajana bir çubuk ekleyin
Ücretsiz, hesap gerekmez ve altındaki ajan kurduğunuz ajanın ta kendisi.
curl -fsSL https://vobuda.com/install.sh | sh