Claude Code ที่มีแถบควบคุมแทนที่จะเป็น scrollback
Claude Code ตัวจริง พร้อมสกิล ความจำ และสิทธิ์ของคุณเอง ทำงานอยู่ในบล็อกหนึ่งของหน้าต่าง ด้านบนแสดงทุกอย่างที่มันรู้เกี่ยวกับตัวเอง วาดเป็นเมนูที่ใช้เมาส์คลิกได้
ทำไมแอป Claude Code แบบเดสก์ท็อปถึงเป็นความคิดที่ผิด และควรสร้างอะไรแทน
ทุกไม่กี่สัปดาห์จะมีคนเริ่มทำแอป Claude Code แบบเดสก์ท็อป: หน้าต่างแชทที่มีไคลเอนต์ของตัวเอง ที่เก็บเซสชันของตัวเอง และรายการโมเดลของตัวเอง มันใช้งานได้ดีอยู่หนึ่งเดือน จากนั้น Anthropic ปล่อยโมเดลใหม่ เปลี่ยนแฟล็ก ย้ายที่เก็บเซสชัน แล้วแอปก็เข้าใจผิดอย่างมั่นใจเกี่ยวกับโปรแกรมที่อยู่บนดิสก์เดียวกันนั่นเอง
Vobuda เลือกอีกทางหนึ่ง: ไม่เขียนเอเจนต์ใหม่ แต่เชื่อมเข้ากับมัน ใต้แถบคือไบนารี claude ตัวจริงที่คุณติดตั้ง พร้อมสกิล ความจำ เซิร์ฟเวอร์ MCP และสิทธิ์ของคุณ ไม่มีการพร็อกซี ไม่มีการเขียนใหม่ สิ่งที่เราเพิ่มคือส่วนที่เทอร์มินัลทำไม่ได้: อ่านสถานะของเอเจนต์จากไฟล์และหน้าจอของมันเอง แล้ววางไว้ในที่ที่เมาส์เอื้อมถึง
นั่นคือความต่างระหว่าง GUI ของ Claude Code ที่ล้าสมัย กับตัวที่ไม่มีวันล้าสมัย โมเดลที่ออกในวันพรุ่งนี้จะปรากฏในเมนูเมื่อ Claude Code รู้จักมันแล้ว และที่นี่ไม่ต้องแก้อะไรเลย
ทุกอย่างบนแถบควบคุมมาจากเอเจนต์ที่อยู่ข้างใต้
-
slash command ของ Claude Code ในรูปแบบเมนู
คำสั่งในตัวของมัน ซึ่งมี /compact, /clear, /model, /effort, /cost, /context, /resume, /rewind, /memory, /agents, /mcp และ /status รวมอยู่ด้วย แต่ละคำสั่งแสดงพร้อมสิ่งที่มันทำ ในภาษาของคุณ เอเจนต์วาดเมนูของตัวเองด้วยปุ่มลูกศร ซึ่งเมาส์เอื้อมไปไม่ถึงเลย
-
สกิลของ Claude Code จัดกลุ่มและนับจำนวน
สกิลทุกตัวที่โฟลเดอร์นี้มีอยู่จริง จัดกลุ่มตามที่มา: ของคุณเองจาก ~/.claude/skills ของโปรเจกต์จากโฟลเดอร์ที่ตรงกันภายใน ของทีมคุณ หรือสิ่งที่ปลั๊กอินนำมา สกิลหกสิบตัวจากหกแหล่งเป็นรายการที่คุณไล่ดูได้ ไม่ใช่ชื่อที่ต้องจำเอง
-
เซสชัน เรียงตามบรรทัดแรก
อ่านจาก ~/.claude/projects พร้อมเวลาที่แต่ละเซสชันทำงาน กด new เพื่อเริ่มเซสชันใหม่ กด continue เพื่อส่ง --continue ของ Claude Code เอง ส่วนเซสชันเก่าจะเปิดด้วย --resume พร้อม id ของมัน คุณเลือกบทสนทนาจากประโยคแรก ซึ่งเป็นวิธีที่คนเราจดจำมันได้จริง ๆ
-
โมเดล และระดับการคิดข้าง ๆ
รายการโมเดลของ Claude Code มาจากไฟล์ของมันเอง ซึ่งเป็นแหล่งที่ซื่อสัตย์ และตรวจเทียบกับขีดจำกัดที่บัญชีของคุณระบุ: Opus ที่มีบริบทหนึ่งล้านโทเค็นมาก่อน Sonnet และ Haiku อยู่ท้าย ปุ่มแสดงค่าจริงแทนคำว่าโมเดล: Opus 5.5 ระดับการคิด สูง อ่านจากบรรทัดสถานะของเอเจนต์เอง และก่อนที่หน้าจอจะบอกอะไร ปุ่มจะแสดงค่าที่ settings.json ของ Claude Code เองบอกว่าจะเริ่มต้นด้วย
-
Plan mode และโหมดการเข้าถึงอื่น ๆ
โหมดของ Claude Code: ตัดสินใจเอง ยอมรับการแก้ไข ถามก่อนทุกขั้นตอน วางแผนเท่านั้น อ่านจากหน้าจอของมันเอง และเปลี่ยนด้วยการกดปุ่มของมันเองกี่ครั้งก็ได้ตามที่ต้องการ แทนที่จะเป็นการตั้งค่าของเราที่อาจขัดกับสิ่งที่เอเจนต์ทำอยู่จริงโดยไม่มีใครรู้ตัว
เอเจนต์สามตัว และการรู้ว่าตัวไหนกำลังรอ
แบดจ์บอกว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น แต่ไม่บอกว่าคืออะไร และพอคุณมองไป หน้าจอก็เลื่อนผ่านมันไปแล้ว
ขณะที่คุณไม่อยู่
ทุกครั้งที่เอเจนต์เปลี่ยนจากทำงานเป็นรอ หน้าต่างจะเก็บไว้หนึ่งบรรทัด: บล็อกไหน เอเจนต์ตัวไหน ถูกขอให้ทำอะไร หยุดเมื่อไหร่ ใช้เวลานานเท่าไหร่ แผงเอเจนต์แสดงรายการเหล่านี้จัดกลุ่มตามบล็อก เรียงจากใหม่ไปเก่า พร้อมแถบสีที่ขอบซ้ายของรายการที่คุณยังไม่เห็น กดที่บรรทัดเพื่อไปยังบล็อกนั้น
ช่องว่าง ไม่ใช่การเดา
คำขอถูกอ่านมาจากหน้าจอของเอเจนต์เองโดยดูจากรูปร่างของบรรทัดอินพุต ไม่ใช่จากคำในนั้น เพราะองค์ประกอบของเอเจนต์เปลี่ยนไปทุกครั้งที่มีการอัปเดต เมื่ออ่านไม่ได้ บรรทัดนั้นจะเก็บเวลาและระยะเวลาไว้ แต่เว้นคำขอไว้ว่าง ช่วงเวลาที่สั้นกว่าห้าวินาทีโดยไม่มีคำขอจะไม่ถูกเก็บไว้ นั่นคือเอเจนต์กำลังคิดเรื่องการกดปุ่มเดียว และการบันทึกแบบนั้นจะกลบสามบรรทัดที่สำคัญจริง ๆ
เมื่อถึงขีดจำกัดการใช้งาน
Claude Code รอให้ขีดจำกัดการใช้งานผ่านไปเองแล้วทำต่อได้ ถ้ามันยังไม่ได้เริ่มรอ แถบจะแสดงปุ่มเดียวที่เปิดเมนูของ Claude Code เองสำหรับขีดจำกัดนั้น และการเลือกเป็นของคุณ Vobuda ไม่ส่งอะไรออกไปเอง ถ้าต้องการให้งานดำเนินต่อไปขณะที่คุณไม่อยู่ ให้ตั้งให้ Mac ตื่นอยู่ตามเวลาที่คุณเลือก ตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงถึงสิบสองชั่วโมง ในการตั้งค่า เมนูเอเจนต์
สัญญาณที่หายไปเมื่อคุณลงมือทำ
แบดจ์จะกะพริบที่แท็บ เสียงที่คุณเลือกจะดังขึ้น และการแจ้งเตือนของระบบจะมาถึงเมื่อ vobuda ไม่ใช่หน้าต่างที่อยู่ด้านหน้า แต่จะเงียบเมื่อมันเป็นหน้าต่างด้านหน้าอยู่แล้ว เพราะการแจ้งเตือนสำหรับสิ่งที่อยู่บนหน้าจออยู่แล้วคือสิ่งที่สอนให้คนปิดการแจ้งเตือนไปเลย มันจะหายไปทันทีที่คุณทำอะไรสักอย่างในหน้าต่างนั้น ไม่ว่าจะคลิก กดปุ่ม หรือเลื่อนหน้าจอ
Vibe coding โดยไม่หลุดประเด็น
วิธีที่คนทำงานกับเอเจนต์จริง ๆ ตอนนี้คือวนลูป: อธิบาย ดูผล แก้ไข อธิบายใหม่ และรันสามลูปแบบนี้พร้อมกันในสามโปรเจกต์ ตัวลูปเองไม่มีปัญหา สิ่งที่พังคือการจดบันทึกสถานะรอบ ๆ มัน
คุณลืมไปว่าแต่ละบล็อกใช้โมเดลไหน เพราะคุณเปลี่ยนไปหนึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้ข้างในเอเจนต์ และหน้าต่างก็ไม่เคยรู้เรื่อง คุณลืมไปว่าในสามตัวนั้นตัวไหนกำลังรอสิทธิ์อยู่ เพราะแบดจ์ทั้งสามหน้าตาเหมือนกันหมด คุณหาเซสชันของเมื่อวานไม่เจอ เพราะการหามันต้องจำชื่อแทนที่จะจำประโยค และคุณก็พลาดสกรีนช็อตที่ตั้งใจจะส่งให้มัน เพราะการเซฟไฟล์แล้วพิมพ์พาธคือสี่ขั้นตอนที่มาขัดกลางความคิด
ทั้งหมดนี้คือข้อมูลสถานะที่เอเจนต์รู้อยู่แล้ว แต่เทอร์มินัลทิ้งไปแล้ว การอ่านมันกลับมาแล้ววาดออกมาคือฟีเจอร์ทั้งหมด แค่ลากสกรีนช็อตจากภาพย่อที่มุมหน้าจอไปวางบนบล็อกที่เอเจนต์กำลังทำงานอยู่ เอเจนต์ก็จะได้รับภาพนั้น ผ่านเส้นทางเดียวกับที่พาธไฟล์ใช้ ซึ่งตรงกับวิธีที่ Claude Code ต้องการรับภาพพอดี
อะไรถูกอ่าน และอ่านมาจากที่ไหน
ไม่มีอะไรในรายการนี้เป็นค่าที่เราเก็บไว้ ยกเว้นคำอธิบายของคำสั่งสแลช แต่ละอย่างถูกถามในขณะที่แสดง
| บนแถบควบคุม | อ่านมาจาก |
|---|---|
| เซสชันที่ผ่านมา | ~/.claude/projects พร้อมบรรทัดแรกและเวลาของแต่ละเซสชัน |
| สกิล | ~/.claude/skills และโฟลเดอร์ที่ตรงกันภายในโปรเจกต์ จัดกลุ่มตามแหล่งที่มา |
| Slash command | คำสั่งในตัวของ Claude Code แต่ละคำสั่งเราเป็นผู้เขียนคำอธิบายในภาษาของคุณ |
| รายการโมเดล | ไฟล์ของ Claude Code เอง เขียนตามที่เซิร์ฟเวอร์ของมันบอก และขีดจำกัดของบัญชีคุณ |
| ระดับการคิด | โมเดลที่กำลังใช้งานอยู่ |
| โมเดลและระดับการคิดปัจจุบัน | สถานะของเอเจนต์เอง โดยใช้ settings.json เป็นคำตอบก่อนที่หน้าจอจะแสดงผล |
| โหมดสิทธิ์ | หน้าจอของ Claude Code เอง และเปลี่ยนด้วยการกดปุ่มของมันเอง |
| Continue | แฟล็กที่เอเจนต์กำหนดไว้เอง: --continue สำหรับ Claude Code และ resume --last สำหรับ Codex |
เอเจนต์คือคำอธิบายแบบ JSON ใน agents.json ที่รู้จักได้จากลักษณะของโปรเซส ดังนั้นการเพิ่มเอเจนต์ใหม่จึงไม่ต้องเขียนโค้ดเลย เอเจนต์ที่ไม่ประกาศแฟล็ก continue จะไม่มีปุ่มนี้
ส่วนนี้เคยเป็นข้อบกพร่องมาก่อน หน้าต่างถูกส่งออกมาพร้อมรายการโมเดลหนึ่งชุดและแฟลกต่อหนึ่งตัว ซึ่งเขียนไว้ตอนมีเอเจนต์ตัวเดียวแล้วปล่อยเป็นค่าส่วนกลางเมื่อมีสามตัว การเปิดบล็อก Codex จึงเสนอ Opus, Sonnet และ Haiku และการกดทำต่อส่ง codex --continue ซึ่ง Codex ตอบด้วยข้อผิดพลาดการใช้งาน ตอนนี้สิ่งที่อ่านมาจากโปรแกรมใดเป็นของโปรแกรมนั้น และถามผ่านโปรแกรมนั้นเท่านั้น รายการโมเดลของ Codex ไม่ใช่ของเราอีกต่อไป: เมนูเปิดตัวเลือกของ Codex เอง อ่านแถวที่มันแสดง แล้วกดตัวที่คุณเลือก พร้อมระดับของแต่ละโมเดลเอง
Claude Code ใน vobuda แบบละเอียด
นี่คือ GUI ของ Claude Code หรือตัวห่อ (wrapper) กันแน่
ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง Claude Code ตัวจริงทำงานอยู่ในบล็อกเทอร์มินัล และ vobuda วาดแถบควบคุมไว้ด้านบนจากข้อมูลที่ตัวติดตั้งนั้นบอกเกี่ยวกับตัวมันเอง สกิล ความจำ MCP server และสิทธิ์ต่าง ๆ ล้วนเป็นของที่คุณมีอยู่แล้ว ไม่มีไคลเอนต์ของเราคั่นอยู่ระหว่างคุณกับเอเจนต์
จะดูเซสชัน Claude Code ที่ผ่านมาได้อย่างไร
เมนูเซสชันบนแถบควบคุมแสดงรายการตามบรรทัดแรกและเวลา อ่านมาจาก ~/.claude/projects การเปิดเซสชันหนึ่งจะรัน --resume ของ Claude Code เองพร้อม id ของเซสชันนั้น ส่วน continue จะรัน --continue ของมันเอง
เปลี่ยนโมเดลของ Claude Code โดยไม่ต้องพิมพ์ได้ไหม
ได้ ปุ่มโมเดลแสดงโมเดลที่ใช้อยู่และเปิดโมเดลที่ไฟล์ของ Claude Code เองบอกว่าบัญชีของคุณใช้ได้ โดย Opus ที่มีบริบทหนึ่งล้านโทเค็นมาก่อน ตามด้วย Sonnet และ Haiku ปุ่มระดับการคิด ข้างกันแสดงระดับปัจจุบันและเสนอสิ่งที่โมเดลที่ใช้อยู่รองรับ ทั้งสองปุ่มอ่านบรรทัดสถานะของเอเจนต์ต่อเนื่อง การเปลี่ยนโมเดลในเอเจนต์จึงอัปเดตปุ่มแทนที่จะปล่อยให้ปุ่มโกหก
มันแสดงสกิลของ Claude Code ด้วยไหม
มันแสดงสกิลทุกตัวที่โฟลเดอร์นั้นมีอยู่จริง จัดกลุ่มตามที่มาและนับจำนวนไว้ ทำให้คุณไล่ดูได้แทนที่จะต้องจำชื่อ มันแค่อ่านโฟลเดอร์เท่านั้น ไม่ได้ติดตั้ง เผยแพร่ หรือโฮสต์อะไรทั้งสิ้น
รัน Claude Code กับ Codex พร้อมกันได้ไหม
ได้ ทั้งในสองบล็อกของหน้าต่างเดียวกัน หรือในสองแท็บ โดยแต่ละบล็อกมีแถบควบคุมของตัวเองที่อ่านค่าจากเอเจนต์ของตัวเอง ดูความแตกต่างในทางปฏิบัติของทั้งสองตัวได้ที่หน้าเปรียบเทียบ
แล้วโมเดลที่รันในเครื่องล่ะ
โมเดลที่รันในเครื่องผ่าน Ollama ก็เป็นแค่รายการหนึ่งใน agents.json และไม่ต้องเขียนโค้ดเลย ซึ่งนี่คือเหตุผลที่เอเจนต์ถูกกำหนดเป็นคำอธิบายแบบ JSON ตั้งแต่แรก
vobuda เห็นบทสนทนาของฉันไหม
มันอ่านไฟล์ของเอเจนต์เองบนดิสก์ของคุณเพื่อวาดเมนู และบทสนทนาของคุณไม่ไปไหนผ่านเรา คำขอเดียวที่มันทำเกี่ยวกับบัญชี Claude ของคุณคือขีดจำกัดการใช้งาน: ทุกห้านาทีขณะที่แถบแสดงอยู่บนหน้าจอ มันถาม Anthropic ด้วยการลงชื่อเข้าใช้ที่ Claude Code เก็บไว้ใน Keychain ของคุณ และโทเค็นไปถึง Anthropic เท่านั้น ไม่มีบัญชีกับเรา และไม่มีเซิร์ฟเวอร์ของเราคั่นกลาง
ใส่แถบควบคุมให้เอเจนต์ที่คุณใช้อยู่แล้ว
ฟรี ไม่ต้องมีบัญชี และเอเจนต์ข้างใต้ก็คือตัวที่คุณติดตั้งไว้เอง
curl -fsSL https://vobuda.com/install.sh | sh