Codex kontra Claude Code, na podstawie plików z twojego dysku
To nie wyrok, który pisze lepszy kod. To opis tego, jak te dwa narzędzia naprawdę się zachowują, spisany przez ludzi, którzy musieli sprawić, żeby jedno okno obsługiwało oba naraz.
Dlaczego to porównanie różni się od pozostałych
Większość tekstów o Codex vs Claude Code to benchmark zrobiony na czyimś laptopie, który dezaktualizuje się w ciągu miesiąca, bo oba narzędzia wypuszczają nowe modele szybciej, niż ktokolwiek zdąży o nich napisać. Ta strona tego nie robi. To, który z nich pisze lepszy kod, jest pytaniem o modele w dniu, w którym je zadajesz, i nie będziemy udawać, że da się to raz na zawsze rozstrzygnąć.
Możemy za to powiedzieć, z czego zbudowane są te dwa programy, bo Vobuda musiała przeczytać kod obu, żeby narysować nad nimi pasek sterowania. Gdzie każdy trzyma swoje sesje, jak nazywa wznowienie sesji, gdzie leży jego lista modeli, jak ogłasza tryb, w którym się znajduje. To fakty na twoim własnym dysku, zmieniają się powoli i to one decydują o tym, jak każde z narzędzi wpasowuje się w dzień pracy.
W skrócie: Claude Code jest z zewnątrz bardziej czytelny. Zapisuje swoje modele do pliku, trzyma sesje w folderze przypisanym do projektu i wznawia je za pomocą flagi. Codex zatrzymuje więcej informacji dla siebie. Modele zmienia przez własny selektor, więc uczciwym rozwiązaniem jest otwarcie tego selektora i odczytanie tego, co pokazuje, zamiast pokazywania listy, która i tak będzie błędna.
Gdzie każdy z nich trzyma co
Wszystko w tej tabeli znajduje się na komputerze przed tobą i możesz to sam sprawdzić.
| Claude Code | Codex | |
|---|---|---|
| Poprzednie sesje | Folder na projekt w ~/.claude/projects | Jeden indeks, ~/.codex/session_index.jsonl, z nazwami wszystkich wątków |
| Otwarcie starej sesji | --resume <id> | resume <id> |
| Wznowienie ostatniej sesji | --continue | resume --last |
| Umiejętności (skills) | ~/.claude/skills, plus odpowiedni folder w projekcie | ~/.codex/skills, plus odpowiedni folder w projekcie |
| Lista modeli | Własny plik, zapisywany na bieżąco przez serwer, więc nowy model pojawia się w dniu premiery | Jego własny selektor, który menu otwiera i odczytuje wiersz po wierszu |
| Ustawianie modelu | /model dla modelu, /effort dla poziomu | Własny selektor /model, a potem poziom dla każdego modelu |
| Jego ustawienia | settings.json | config.toml |
| Co pokazuje pasek stanu | Opus 5.5 z wysokim wysiłkiem, Claude Max | gpt-5.6-terra medium |
| Jak wygląda proces | claude | node, bo Codex działa jako node |
Sprawdzone we wrześniu 2026 na aktualnych instalacjach obu narzędzi. Ich własna dokumentacja jest źródłem prawdy; to jest to, jak oba wyglądają z poziomu okna, które musi nimi sterować.
Dwa foldery, z których pochodzi wszystko z tabeli powyżej
Żaden z agentów nie ukrywa tych informacji. Pasek sterowania w Vobuda czyta dokładnie te pliki, dlatego może pokazać listę modeli, której sami nigdzie nie zapisaliśmy.
settings.json model, wysiłek, uprawnieniaprojects/ jeden folder na projekt <project>/ jego sesje, najnowsza na końcuskills/ twoje, plus własne projektuhistory.jsonl co wpisywałeś, po koleiconfig.toml model i poziom rozumowaniasession_index.jsonl każdy wątek, jedna linia na sesjęskills/ twoje, plus własne projektuTrzy pułapki, na które trafiliśmy, żebyś sam je rozpoznał
Każda z nich była najpierw błędem w Vobuda i każda mówi coś prawdziwego o obu agentach.
Najgłębszym procesem sesji Claude często jest codex
Claude Code uruchamia Codex jako własnego pomocnika. Branie najgłębszego procesu w drzewie, żeby zdecydować, do którego agenta należy blok, sprawiało, że dok pokazywał CODEX nad sesją Claude, a przycisk nowej sesji restartował niewłaściwy program. Agent, do którego należy blok, to ten, którego uruchomił człowiek, nie ten, którego uruchomił on sam.
Codex to nie node_repl
Codex działa jako node, a powłoka uruchamia program przez sforkowanie samej siebie, a następnie zastąpienie się tym programem, więc lista procesów nadal nazywa go po staremu przez resztę jego życia, chyba że zapyta się o wykonywalny plik po nazwie. Blok uruchamiający Codex nosił kiedyś tytuł node_repl.
Lista jednego agenta nad blokiem innego agenta
Dwie listy modeli i flaga continue zostały napisane, gdy istniał jeden agent, i pozostały globalne, gdy pojawiło się trzech. Otwarcie bloku Codex oferowało Opus, Sonnet, Haiku i Fable, a continue wysyłało codex --continue, na co Codex odpowiada błędem użycia. Wszystko, co odczytywane jest z programu, należy teraz do tego programu i jest odpytywane wyłącznie przez niego.
Słowa w interfejsie agenta się zmieniają
Odczytywanie odpowiedzi agenta albo zadanego mu polecenia przez szukanie konkretnych słów w jego interfejsie zawodzi przy kolejnej wersji tego agenta. Oba rozpoznawane są zamiast tego po kształcie: agenta poznaje się po znaku zachęty, który stawia przed tym, co wpisujesz, a nie po ramce narysowanej wokół niego, bo ramka to moda, a znak zachęty nie.
Odpowiedź, której większość ludzi naprawdę szuka, brzmi: oba naraz
W praktyce nikt nie wybiera jednego i nie usuwa drugiego. Jeden lepiej radzi sobie z tym, co robisz w danej godzinie, drugi ma sesję, w której robiłeś coś innego, a oba mają limity użycia, które kończą się w niedogodnych momentach. Liczy się to, czy uruchomienie obu naraz cokolwiek kosztuje.
W Vobudzie to nic nie kosztuje. Dwa bloki w jednej karcie albo dwie karty, każda z własnym paskiem odczytującym swojego agenta, każda z widocznym własnym modelem i wysiłkiem, a obok nich tryb uprawnień Claude Code. Oba przekazują swoje sygnały do okna w ten sam sposób, więc odznaka, dźwięk i powiadomienie znaczą to samo bez względu na to, który z nich je wywołał, a zapis tego, co działo się pod twoją nieobecność, wymienia je obok siebie, pogrupowane według bloku.
Żaden z nich nie jest podłączony przez sekcję ustawień ani przełącznik, bo sygnał, który trzeba skonfigurować, zanim zadziała, to nie funkcja, tylko zadanie domowe. Podłączają się same przy uruchomieniu, a przycisk Integracja na pasku kart przywraca powiązania agentowi, który już działał. Istniejące zewnętrzne hooki pozostają na miejscu, a wszystko, co już zajmuje dane zdarzenie, jest wywoływane zaraz po naszym.
Codex i Claude Code, pytania wprost
Który jest lepszy, Codex czy Claude Code?
Jeśli chodzi o jakość kodu, to pytanie o to, na jakich modelach oba działają w dniu, w którym pytasz, a każda spisana odpowiedź się zdezaktualizuje. Jeśli chodzi o zachowanie jako programy, Claude Code jest bardziej czytelny z zewnątrz: zapisuje listę modeli do pliku, trzyma sesje w folderze na projekt i wznawia je flagą. Codex zatrzymuje więcej dla siebie.
Czy mogę uruchomić Codex i Claude Code obok siebie?
Tak. Dwa bloki w tym samym oknie, każdy z własnym paskiem sterowania odczytującym swojego agenta. Oba informują o zakończeniu pracy lub potrzebie uprawnień i oba pojawiają się w tym samym zapisie tego, co działo się pod twoją nieobecność.
Jak Vobuda pokazuje listę modeli Codex?
Pytając Codex. Wysłaliśmy kiedyś listę dwóch modeli, których Codex w ogóle nie uruchamiał, i była błędna już w dniu wydania. Przycisk modelu otwiera teraz własny selektor Codex, odczytuje wiersze, które ten pokazuje, i naciska ten, który wybrałeś, a każdy model oferuje poziomy, jakie daje mu Codex.
Czy któryś z nich wymaga konta w Vobuda?
Nie. Vobuda w ogóle nie ma kont. Każdy agent korzysta z subskrypcji lub klucza, który już mu podałeś. Vobuda używa logowania Claude Code do jednego celu, żeby zapytać Anthropic o twoje limity użycia, i nigdy nie dotyka logowania Codex.
A co z lokalnym modelem zamiast tego?
Lokalny model przez Ollama to po prostu wpis w agents.json i nie wymaga żadnego kodu. Dostaje blok i pasek z tym wszystkim, co ten agent może uczciwie o sobie zadeklarować.
Jedno okno, obaj agenci
Za darmo, bez konta, a każdy pasek pokazuje agenta, który za nim stoi.
curl -fsSL https://vobuda.com/install.sh | sh